｡◕‿◕｡  เคลียตัวเองค่ะ..¯`·.¸¸.ஐ ...¤¸¸.·´¯`·.¸·.>>

 

 

 

 ✿‧:﹎｡❤‧:❉:‧ .｡.:*･❀ 1 ปี เต็มที่ผ่านมา ฉันมีความสุขนะ ♀ ♥  ♂
               ถึงแม้มันจะไม่มีโอกาสได้กลับไปเป็นเหมือนเดิม ไม่ได้กินข้าวด้วยกัน ไม่ได้คุยกัน หัวเราะ ยิ้มให้กัน แต่ในความรู้สึกก้อยังคง “รักและเป็นห่วงเสมอ” คงยากนักที่จะเปลี่ยนใจ ก้อไม่รุ้เหตุผลที่แท้จริงว่าเป็นยังไง แต่ก้อพอรับรู้จากการบอกเล่าของเพื่อนฝูงมาบ้าง ถ้ามันเป็นอย่างที่ได้ยิน ก็ เข้าใจนะ แต่อย่าคิดแบบนั้นสิ คนที่แย่คือฉันตรงนี้ แต่ก้อเอาเถอะมันทำอะไรไม่ได้แร้วนิ ถึงตอนนี้ ก็คงได้แต่ดูอยู่ห่างๆ ก้อไม่รู้ว่าเธอจะยัง ให้ความรู้สึกดีๆ กับฉันอยู่อีกรึป่าว ก้อไม่รู้เหมือนกัน ก้ออยากจะ ขอบคุณช่วงเวลาดีๆ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก้อตาม ถึงแม้ว่า สิ่งที่คิดไว้...มันกำลังจะเป็นเรื่องจิงที่ไม่อาจเลี่ยงได้ก็ตาม ฉันก็ขอภาวนาให้มัน จบลงด้วยดี ให้อภัยกับทุกเรื่องที่ผ่านมา ก็จะขอเก็บเรื่องราวดีๆไว้บ้าง ก่อนที่จะไม่มีอะไรให้น่าจดจำอีกเลย ยิ้มไว้นะ..อดทนกับทุกสิ่งที่เข้ามาในชีวิต... ฉันจะเป็นกำลังใจให้ คนๆนี้รักและห่วงเสมอ คอยอยู่ถึงแม้เธอจะไม่กลับมาแร้วก้อตาม....ALOHA

 

(◕‿◕✿) ﹎.εїз︷✿‧:﹎｡❤‧:❉:‧ .｡.:*･❀● •♪.。‧:❉:‧ °º¤ ........ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้
          ขอบคุณทุกความคิด ทุกความห่วงใย ทุกความช่วยเหลือ ที่มีให้กันตลอดมา ไม่ว่าวันนี้ วันไหน พวกเธอก้อไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ บางคร้งถึงเราจะผิดใจกันบ้าง แต่ก้อไม่รู้อะไรสินะทำให้เรากับมาคุยกันเหมือนเดิม ให้อภัยกัน คงเป็น สายใยรักมั้ง ที่ผูกพวกเราไว้ให้กลมเกลียวกันเหมือนเดิม รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เสียงร้องไห้ ทำให้เรารักกันมากขึ้น รู้แล้วล่ะ ว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ ขอบคุณจริงๆ ... HAPPY NEW YEAR NA KAA.

 

 

edit @ 28 Dec 2007 02:46:24 by ★.HingHoii.★

 

 

รุ้สึกแย่  ::  Ost มาเฟียที่รัก 

แต่ก่อนทุกครั้งทุกทีที่ฉันได้ยินเรื่องราวแห่งความรัก
ซึ่งสมควรมีสองคน แต่กลับมีมากกว่าสองคน ฉันนั้นไม่เคยเข้าใจ
จนมาถึงวันที่ฉันได้พบได้เจอกับเธอ เธอคนนี้
คนที่ทำใจเต้นถี่ ทั้งที่ฉันก็รู้ดี ว่าฉันไม่ควรปล่อยใจ

 

 

 

ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรข้ามไป แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร
เพราะว่าฉันมีคนคนนั้นที่ยังผูกพันและยืนอยู่ตรงนี้
แต่ลึกลงไปในใจกลับมีแต่เขา แต่เขา อีกคนอยู่ทุกวัน
ยิ่งปล่อยให้วันเวลาพ้นผ่าน หัวใจก็ยิ่งทรมาน ที่ฉันต้องเป็นคนแบบนั้น

edit @ 8 Nov 2007 20:33:58 by ★.HingHoii.★

 

 

ความทุกข์เป็นเหมือนอะไร

           ความทุกข์อยู่ในใจเรา ความทุกข์ กิเลสเหล่านั้นรู้จักเราดีมาก มีแต่เรานั่นแหละไม่รู้จักกิเลส แม้รู้ว่าผิดยังทำถามว่าเรารู้จักเขาหรือเขารู้จักเรา (เขารู้จักเรา) เขาติดตามได้ถูกทุกที่ หลอกล่อเราทุกอย่างให้เราเป็นคนไม่ดี เมื่อเขารู้จักเรา เราต้องรู้จักที่จะหันหน้าเข้าไปสู้ ไม่ใช่วิ่งหนี ถ้าวิ่งหนีเขาก็วิ่งตาม เขาหมดแรงหรือ ว่าเราหมดแรง(เราหมดแรง)ถ้าใครคิดจะวิ่งหนีต้องวิ่งหนีให้พ้นถ้าไม่พ้น เราก็ต้องตาย
ฉะนั้นหันหน้าไปสู้ความจริง ปัญหาใดที่เข้ามาหนักบ้าง เบาบ้าง ก็หันหน้าไปเปิดประตูนั้น หินมาขวางก็ขนหินออกไปทีละก้อนสมมุติว่ากองหินสูงท่วมหัวเรา แต่เราจำเป็นต้องผ่านไปให้ได้ เราก็ต้องลงมือหยิบออกทีละก้อนๆ หมดไปก้อนหนึ่งก็เล็กลงหน่อย ในที่สุดแล้วปัญหานี้ก็หมดไป

แต่มนุษย์สมัยนี้ติดความสบายแม้กระทั่งการแก้ปัญหาชีวิต

 

            คอยจะเอารถแทรกเตอร์มายกออกไป ไม่เคยคิดจะใช้วิธีธรรมดาๆ คือการที่เรายกมันออก ประตูนั้นมีกุญแจ แต่กุญแจอยู่ที่ใจของเรา กุญแจอยู่ที่ว่าเราได้เข้าใจปัญหานี้มากเท่าไร เข้าใจมากก็แก้ได้มาก เข้าใจน้อยก็แก้ได้น้อย จะเปิดประตูได้กว้างเท่าไรก็อยู่ที่เรา เมื่อเราเปิดออกไปก็ต้องใช้แรงผลัก ถ้าศิษย์พยายามแค่ครึ่งเดียวก็เปิดไปครึ่งหนึ่ง เปิดเล็กน้อยก็ไปไม่พ้น
ฉะนั้น ต้องแก้ปัญหาให้ผ่านไปเลย อย่าก้าวครึ่งหนึ่งทิ้งไว้อีกครึ่งหนึ่ง ในที่สุดแล้วครึ่งหนึ่งจะกลายเป็นปัญหาที่เต็มร้อยอีก ศิษย์ก็ต้องมาแก้ใหม่อีก ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ หมุนไปๆ เหมือนวงกลม ถามว่าหมุนแล้วเวียนหัวไหม ต้องหาทางหยุดความวนเวียนนี้ด้วยสติปัญญา ด้วยธรรม ไม่ใช่หยุดด้วยการเอามือมาขวาง เอาตัวไปขวาง ไม่หยุดหรอก อยากจะหยุดได้ต้องใช้สิ่งที่เรามีใช่ไหม