ฉันเหนื่อยแล้วล่ะรู้หรือปล่าว...
ที่คอยวิ่งตามความหวังเก่าๆ อย่างไร้จุดหมาย
ฉันท้อจนหยุดเดินหลายครั้งกับหลายเรื่องราว
กับการได้รู้ข่าวคราวของคนไกล

ฝั่งนึงฉันยังคงเฝ้ารอคอย
คิดว่าไม่ก้าวถอยพรุ่งนี้ยังมีวันใหม่
เธอคงกลับมาหา...เธอคงยังรักษาหัวใจ
แต่เธอรู้อะไรไหม มันไม่ได้เป็นไปอย่างนั้นเลย

อีกฝั่งไม่เคยจะรับรู้
กับคนที่เฝ้ารออยู่ ได้แต่เมินเฉย
กี่ครั้งกันนะ...ที่ทำร้ายกันเสียจนคุ้นเคย
ฉันเจ็บจนเกินจะเอ่ย คงต้องพอ

พอเสียทีคงดีนะ
จะทำร้ายจิตใจตัวเองไปถึงไหน
เจ็บอยู่อย่างนี้เธอคนดีจะรู้อะไร
แม้แต่ความรักที่เคยมีให้
ยังไม่เคยมีค่าอะไรในสายตา

อยากให้ใจเข้มแข็งมากกว่านี้
อยากหยุดพักสักเสี้ยววินาทีแล้วลุกขึ้นใหม่
พรุ่งนี้ฉันจะไม่ท้อ จะไม่นั่งรอความเสียใจ
แล้วจะไม่ร้องไห้แทบเป็นแทบตายอย่างที่ผ่านมา

เธอเห็นฉันไร้ค่าฉันยังจะหวังอะไร
ก้อต้องปล่อยให้เป็นไปตามสิ่งที่เธอค้นหา
ขอบคุณที่สอนให้ฉันเห็นคุณค่าของหยดน้ำตา
แล้วพรุ่งนี้ฉันจะเชิดหน้ากลบคราบน้ำตาที่เคยเป็น

ฉันจะเข้มแข็งให้เธอดู
ค่าของฉันยังมีอยู่แม้คนอย่างเธอจะมองไม่เห็น
ฉันจะเป็นคนใหม่ไม่ให้เธอเห็นหยดน้ำตาที่กระเซ็น
แม้จะยากเย็นแสนเข็ญ แต่ฉันจะเป็นให้เธอดู

วันนี้ยอมรับเลยว่าท้อ
แล้วจะขอร้องไห้ให้พอแค่วันนี้
พรุ่งนี้จะเลิกอ่อนแอบอกกับตัวเองแบบนี้ทุกที
แต่จนถึงตอนนี้พยายามกี่ทีก้อยังทำไม่ได้เลย

พรุ่งนี้จะเป็นคนใหม่
จะไม่เสียใจกับใครที่ไม่เห็นค่าใครที่ชาเฉย
พรุ่งนี้จะไม่มีน้ำตา ที่แสนคุ้นเคย
แต่ทำไม่ได้เลย ไม่ได้เลยสักที

บอกกับตัวเองทุกวัน
ว่าจะเป็นคนใหม่ในเร็ววันนี้
จะไม่เสียใจไม่ร้องไห้กับคนไม่รักดี
แต่ก้อยังไม่ลืมเธอสักทีจะทำไง

สิ่งเดียวที่พอจะทำได้
คือเธอไม่มีวันได้ย้อนกลับมาใหม่
ให้ไปหมดแล้ว หมดรัก และหมดใจ
และจะไม่มีให้เธออีกต่อไป...พอสักที
ที่คอยวิ่งตามความหวังเก่าๆ อย่างไร้จุดหมาย
ฉันท้อจนหยุดเดินหลายครั้งกับหลายเรื่องราว
กับการได้รู้ข่าวคราวของคนไกล

ฝั่งนึงฉันยังคงเฝ้ารอคอย
คิดว่าไม่ก้าวถอยพรุ่งนี้ยังมีวันใหม่
เธอคงกลับมาหา...เธอคงยังรักษาหัวใจ
แต่เธอรู้อะไรไหม มันไม่ได้เป็นไปอย่างนั้นเลย

อีกฝั่งไม่เคยจะรับรู้
กับคนที่เฝ้ารออยู่ ได้แต่เมินเฉย
กี่ครั้งกันนะ...ที่ทำร้ายกันเสียจนคุ้นเคย
ฉันเจ็บจนเกินจะเอ่ย คงต้องพอ

พอเสียทีคงดีนะ
จะทำร้ายจิตใจตัวเองไปถึงไหน
เจ็บอยู่อย่างนี้เธอคนดีจะรู้อะไร
แม้แต่ความรักที่เคยมีให้
ยังไม่เคยมีค่าอะไรในสายตา

อยากให้ใจเข้มแข็งมากกว่านี้
อยากหยุดพักสักเสี้ยววินาทีแล้วลุกขึ้นใหม่
พรุ่งนี้ฉันจะไม่ท้อ จะไม่นั่งรอความเสียใจ
แล้วจะไม่ร้องไห้แทบเป็นแทบตายอย่างที่ผ่านมา

เธอเห็นฉันไร้ค่าฉันยังจะหวังอะไร
ก้อต้องปล่อยให้เป็นไปตามสิ่งที่เธอค้นหา
ขอบคุณที่สอนให้ฉันเห็นคุณค่าของหยดน้ำตา
แล้วพรุ่งนี้ฉันจะเชิดหน้ากลบคราบน้ำตาที่เคยเป็น

ฉันจะเข้มแข็งให้เธอดู
ค่าของฉันยังมีอยู่แม้คนอย่างเธอจะมองไม่เห็น
ฉันจะเป็นคนใหม่ไม่ให้เธอเห็นหยดน้ำตาที่กระเซ็น
แม้จะยากเย็นแสนเข็ญ แต่ฉันจะเป็นให้เธอดู

วันนี้ยอมรับเลยว่าท้อ
แล้วจะขอร้องไห้ให้พอแค่วันนี้
พรุ่งนี้จะเลิกอ่อนแอบอกกับตัวเองแบบนี้ทุกที
แต่จนถึงตอนนี้พยายามกี่ทีก้อยังทำไม่ได้เลย

พรุ่งนี้จะเป็นคนใหม่
จะไม่เสียใจกับใครที่ไม่เห็นค่าใครที่ชาเฉย
พรุ่งนี้จะไม่มีน้ำตา ที่แสนคุ้นเคย
แต่ทำไม่ได้เลย ไม่ได้เลยสักที

บอกกับตัวเองทุกวัน
ว่าจะเป็นคนใหม่ในเร็ววันนี้
จะไม่เสียใจไม่ร้องไห้กับคนไม่รักดี
แต่ก้อยังไม่ลืมเธอสักทีจะทำไง

สิ่งเดียวที่พอจะทำได้
คือเธอไม่มีวันได้ย้อนกลับมาใหม่
ให้ไปหมดแล้ว หมดรัก และหมดใจ
และจะไม่มีให้เธออีกต่อไป...พอสักที